بزرگداشت و سی وپنجمین سالمرگ استاد نورعلی خان برومند با حضور شاگردان ایشان

[سید نظام الدین دلفانی]

بزرگداشت و سی وپنجمین سالمرگ استاد نورعلی خان برومند با حضور شاگردان ایشان

مکان دربند گورستان ظهیرالدوله-دومین روز دی ماه 1390
با توجه به تاریخ دقیق فوت استاد برومند و قرار گرفتن آن در روزهای انتهای ماه صفر و محدودیت های زمانی این بزرگداشت به جای 30 دی ماه در 2 دی ماه برگزار می شود.
نورعلی برومند، آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد. سپس در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. در آنجا به موسیقی غربی هم علاقمند شد و پیانو آموخت. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نت‌نویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس به ایران بازگشت.[۱] وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد.
وی در ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله دفن شد.
وی استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله اکبر گلپایگانی محمدرضا شجریان، پریسا، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگ‌فر و رضوی سروستانی بوده‌است.
نورعلی برومند، گردآورندهٔ ردیف میرزا عبدالله از روی روایت اسماعیل قهرمانی و ردیف آوازی از روی روایت سیدحسین طاهرزاده و شیوه‌های اجرا برگرفته از درویش خان است.